719DEd8dc0b0d5f427

de Johann Peter Krafft stellt in diesem Gemälde eine Szene aus den Ossianischen Gesängen dar. Der Autor dieses schottischen Epos aus dem 18. Jahrhundert, James Macpherson, gab vor, er hätte das Werk aus dem Gälischen übersetzt. Der Dichter behauptete, der eigentliche Autor sei Ossian gewesen, der im 3. Jahrhundert nach Christus gelebt haben sollte. — J. W. v. Goethe verarbeitete die Ossianischen Gesänge in seinen "Leiden des jungen Werther", von denen sich Krafft bei seiner Darstellung inspirieren läßt. Daura sitzt auf einer felsigen Insel und blickt erschrocken über ihre Schulter. Sie sieht ihren Mann Armar am linken Bildrand, wie er sich gerade von einer Klippe ins tosende Meer stürzt, um das in den Wellen schaukelnde Boot zu erreichen. So versucht er seine Frau zu retten, die aus Rache durch Erath auf diese einsame Insel gebracht wurde. Armar hatte nämlich dessen Bruder erschlagen. Mit einer Hand stützt Daura ihren sterbenden Bruder Arindal, den ihr Gatte durch eine Verwechslung tödlich verwundet hat. Vor dem Sterbenden liegt ein zerbrochener Pfeil, der ihn wohl getroffen hat. Die Anordnung der beiden Figuren erinnert an eine Pietá. Frodl-Schneemann stellt fest, dass das Gesicht Dauras Botticelli entlehnt sei, während der Maler sich bei der Landschaft an Joseph Vernets romantischen Seestücken orientiere[¹]. — Das Gemälde entstand als Gegenstück zu "Ossian und Malvina" (Wien Museum, Inv. Nr. 117 469). — Anmerkungen: [1] Frodl-Schneemann, Marianne: Johann Peter Krafft. 1780–1856. Monographie und Verzeichnis der Gemälde, Wien/ München 1984, S.120 — [Katharina Lovecky 7/2010]

API 719DEd8dc0b0d5f427

Stored in source

Target Details

key targetLocale engine targetText
719DEd8dc0b0d5f427-en-libre en libre In this painting, Johann Peter Krafft presents a scene from the Ossian songs. The author of this Scottish Epos from the 18th Century, James Macpherson, pretended he had translated the work from the Gaelic. The poet claimed that the actual author was Ossian, who in the 3rd century after Christ should have lived. — J. W. v. Goethe processed the Ossian songs in his "Leids of the Young Werther", from which Krafft can be inspired in his presentation. Daura sits on a rocky island and looks frightened over her shoulder. She sees her husband Armar on the left edge of the picture, as he just crashes from a cliff into the dead sea to reach the boat swinging in the waves. So he tries to save his wife, who was taken from revenge by Erath to this lonely island. Armar had killed his brother. With one hand, Daura supports her dying brother Arindal, whom her husband has wounded fatally by a confusion. There's a broken arrow in front of the dying man. The arrangement of the two figures recalls a Pietá. Frodl-Schneemann notes that the face of Dauras Botticelli has escaped, while the painter orients himself in the landscape of Joseph Vernet's romantic lakes[1]. — The painting was created as a counterpart to "Ossian and Malvina" (Vienna Museum, Inv. No. 117 469). — Notes: [1] Frodl-Schneemann, Marianne: Johann Peter Krafft. 1780–1856. Monograph and directory of paintings, Vienna/ Munich 1984, p.120 — [Katharina Lovecky 7/2010]
719DEd8dc0b0d5f427-es-libre es libre En esta pintura, Johann Peter Krafft presenta una escena de las canciones de Ossian. El autor de este époco escocés del siglo XVIII, James Macpherson, fingió que había traducido el trabajo del gaélico. El poeta afirmó que el autor real era Ossiano, que en el siglo III después de Cristo debía haber vivido. — J. W. v. Goethe procesó las canciones de Ossian en sus "Leids of the Young Werther", de las cuales Krafft puede ser inspirado en su presentación. Daura se sienta en una isla rocosa y parece asustada sobre su hombro. Ella ve a su esposo Armar en el borde izquierdo de la imagen, ya que él se estrella desde un acantilado en el mar muerto para llegar al barco balanceándose en las olas. Así que trata de salvar a su esposa, que fue tomada de la venganza de Erath a esta isla solitaria. Armar había matado a su hermano. Con una mano, Daura apoya a su hermano moribundo Arindal, a quien su marido ha herido fatalmente por una confusión. Hay una flecha rota delante del hombre moribundo. El arreglo de las dos figuras recuerda un Pietá. Frodl-Schneemann señala que la cara de Dauras Botticelli ha escapado, mientras que el pintor se orienta en el paisaje de los lagos románticos de Joseph Vernet[1]. — La pintura fue creada como contraparte a "Ossian y Malvina" (Museo de Viena, Inv. No 117 469). — Notas: [1] Frodl-Schneemann, Johann Peter Krafft. 1780-1856. Monografía y directorio de pinturas, Viena/ Munich 1984, p.120 — [Katharina Lovecky 7/2010]
719DEd8dc0b0d5f427-da-libre da libre I dette maleri præsenterer Johann Peter Krafft en scene fra Ossian sange. Forfatteren af denne skotske Epos fra det 18. århundrede, James Macpherson, forelagde han arbejdet fra Gaelic. Digteren hævdede, at den egentlige forfatter var Ossian, der i det 3. århundrede efter Kristus skulle have levet. — J. W. v. Goethe forarbejdede Ossian sange i hans "Leids of te Young Werther", hvorfra Krafft kan inspireres i sin præsentation. Daura sidder på en stenet ø og ser skræmt over hendes skulder. Hun ser sin mand Armar på venstre kant af billedet, da han bare går ned fra en klippe ind i det døde hav for at nå båden gynge i bølgerne. Så han forsøger at redde sin kone, der blev taget fra hævn ved Erath til denne ene ø. Armar havde dræbt sin bror. Med en hånd støtter Daura hendes døende bror Arindal, som hendes mand har såret fatalt af en forvirring. Der er en ødelagt pil foran den døende mand. Arrangementet af de to figurer minder om en Pietá. Frodl-Schneemann bemærker, at ansigtet på Dauras Botticelli er flygtet, mens maleren orients sig i landskabet af Joseph Vernets romantiske søer[1]. — Maleriet blev skabt som modstykke til "Ossian og Malvina" (Vienna Museum, Inv. 117 469). — Noter: [1] Frodl-Schneemann, Marianne: Johann Peter Krafft. 1780–1856. Monograph og bibliotek af malerier, Wien/ München 1984, s.120 — [Katharina Lovecky 7/2010]